سم هستم بفرمایید

«حالا دیگه همه‌چی عوض شده. دیگه اون‌جوری فکر نمی‌کنم. این‌دفعه واقعا می‌خواستم اونجا باشم.» «منم همین‌طور. ولی دیگه خیلی دیر شده.» میکا دوباره نگاهش را از من می‌دزدد و به چمن‌ها زل می‌زند. مدتی سکوت می‌کنیم. وقتی دست‌هایش را جابه‌جا می‌کند، چیزی را توی بغلش می‌بینم. تکه‌ای کاغذ.